Demokratik Yinelemeler

Amerikalı siyaset felsefecisi Şeyla Benhabib, çağdaş insan hakları problemlerinin çözümüne ilişkin iletişimsel bir model öneriyor. Derrida’dan ödünç aldığı yineleme terimini demokratik bir diyalog modeli için işlevselleştirme amacında.

Bir ifadeyi ya da kavramı tekrarlarken, amaçlanan ilk özgün anlamın bir kopyasını üretmediğimizi; aslında her tekrarın, her yinelemenin, dönüştüren, ilksel olana bir şeyler ekleyen, zenginleştiren bir eylem olduğunu ve nihai olarak tüm biçimlerin uymak zorunda oldukları ‘ilksel’ ve ‘esas olan’ bir anlamın olmadığını belirten Benhabib, insan haklarına ilişkin kriz anlarında şu stratejileri öne sürüyor;

Hak tartışmasının; kamusallaştırılması, kamunun tartışmaya müdahil edilmesi, yeni kamusal tartışma uzamlarının üretilmesi, kamusal eleştiri ve mütalaa yollarının zorlanması, tartışmanın kamusal görünürlüğünün arttırılması…

Benhabib’in aslında bütün yönleriyle oluşturulmuş (zenginleştirilmiş) kamusal tartışmaların, sorunların çözümlerine ilişkin en verimli mecralar olduğunu düşünmesi, yani rasyonel ve sürekli tekrarlanan bir diyalog modeline dayanarak çözüm yolları araması, felsefi dayanağını Kantçı kozmopolitan (Edebi Barış) gelenek ve Habermas’ın iletişimsel rasyonalitesinde buluyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir